Kamienica S. Dyszkina w Łodzi

Trzypiętrowa neobarokowa kamienica zbudowana została w 1899 r. wg projektu Gustawa Landaua-Gutentegera. Jej niesymetryczna bryła może zostać uznana za zwiastun stylu secesyjnego, charakterystycznego dla twórczości tego architekta.

Opis

Kamienica charakteryzuje się fantazyjną niesymetryczną elewacją frontową. W lewej części fasady znajduje się nietypowy trójkątny wykusz, bogato zdobiony i zwieńczony elegancką kopułą. Po prawej stronie fasady znajduje się płytki ryzalit zwieńczony szczytem z niewielkim owalnym oknem. W ryzalicie umieszczone są loggie, a ramy okien w loggiach są bogato i elegancko zdobione. Cała elewacja ozdobiona jest pilastrami i płyciznami, a także boniowaniem. Budynkowi eleganckiego charakteru dodaje mansardowy dach z lukarnami.

Data lub czas powstania

1899 r. (XIX w.)

Materiał budowlany

Budynek murowany, z cegły.

Historia

Pierwszym właścicielem budynku był A. Kohn. W 1912 r. kamienica stała się własnością rodziny Dyszkinów i stąd jej dzisiejsza potoczna nazwa.

Ciekawostki

Podwórko kamienicy usytuowane jest nietypowo, pod kątem ostrym w stosunku do linii ulicy. Wynika to jeszcze z zaszłości z czasów Łodzi rolniczej. Tak jak położone jest podwórko, biegła kiedyś granica między polami poszczególnych mieszczan.

Forma ochrony prawnej

Wpisy w wojewódzkim rejestrze zabytków:
  • Kamienica S. Dyszkina w Łodzi, nr rej.: A/67 z 1971-01-20

Położenie obiektu

Obiekt położony w ścisłym centrum miasta, przy zachodniej pierzei ul. Piotrkowskiej. Ok. 400 m na południe od Placu Wolności.

Dostępność

Dostępne są lokale na parterze, które pełnią dziś funkcje usługowo-handlowe. Na piętrach znajdują się prywatne mieszkania.